Hendek kazıcısından tasarımcıya

Sergey İlyuşin, Vologda yakınlarındaki Dilyalevo köyünde, on bir çocuklu bir köylü ailesinin en küçüğüydü. Gençliğinde hendek kazdı, St. Petersburg'daki bir boya fabrikasında oluk temizledi ve 1910'da Rusya'nın ilk balon festivalinin düzenlendiği Kolomyazhsky hipodromunda saha görevlisi olarak işe girdi. Sandıkları açtı, öncü havacılarla tanıştı ve bu işe gönül verdi. 1914'te askere alındı, yeni havacılık bölümüne gönüllü oldu, mekanikçi olarak çalıştı ve 1917'de pilot olarak yeterlilik kazandı. Devrimden sonra hava kuvvetleri akademisinde eğitim gördü, ödüllü planörler tasarladı ve 13 Ocak 1933'te kendisine ait bir tasarım ekibi verildi. Moskova'daki 39 numaralı Havacılık Fabrikasında. Yedi kişiden oluşuyordu.

uçan tank

Büronun ilk başarısı, daha sonra Il-4 olarak bilinen DB-3 bombardıman uçağıydı. Ancak ölümsüz uçağı tamamen farklı bir şeydi: zırhlı bir kara saldırı makinesi. Il-2'de, VIAM enstitüsünden metalürjistler uçağa zırh takmak yerine, zırhı uçağın kendisi haline getirdiler; motor, yakıt ve kokpitin etrafında yük taşıyan çelik bir kabuk oluşturdular. Askerler buna "zırhlı kara saldırı uçağı" adını verdiler. Uçan Tank, Kambur veya Uçan Piyade olarak da bilinen uçağın pilotları ona İlyusha adını vermişti. Prototip 2 Ekim 1939'da uçtu. Ağırlıktan tasarruf etmek için tek kişilik olarak üretime girdi ve ilk pilotlar bunun maliyetini karşıladı. Arkaya bir nişancı eklendiğinde, nişancının zırhı pilotunkinden çok daha azdı ve yaklaşık dört kat daha fazla kayıp verdi.

Hava gibi, ekmek gibi

Ardından fabrikalar geride kaldı. 1941'de, üretim doğuya taşınınca Stalin, iki uçak fabrikasının yöneticilerine, uçağın efsanesinin bir parçası haline gelen bir telgraf gönderdi. Onları ülkeyi hayal kırıklığına uğratmakla suçladı ve Kızıl Ordu'nun Il-2'ye nefes aldığı hava ve yediği ekmek kadar ihtiyacı olduğunu söyledi; bunun son uyarısı olduğunu da ekledi. Üretim hızla arttı. 1945'e gelindiğinde fabrikalar üretim kapasitesini artırmıştı. 36.183 Il-2s, Ve halefi Il-10 ile birlikte toplam sayı 42.330'a ulaştı. Hiçbir askeri uçak tasarımı bu kadar yüksek sayıda üretilmemiştir. 1942'de büroya Lenin Nişanı verildi.

Kokkinaki ve uzun mesafeli yıllar

1935'ten 1964'e kadar Ilyushin'in baş test pilotu olan Vladimir Kokkinaki, bir test pilotu olduğu kadar bir şovmen deydi. Nisan 1936'da çift motorlu TsKB-26 uçağıyla Stalin'in önünde takla attı; bu, çift motorlu bir uçakla yapılan ilk taklaydı. 1938'de, modifiye edilmiş Moskva adlı bombardıman uçağıyla Moskova'dan Uzak Doğu'ya 7.580 km'lik mesafeyi 24 saat 36 dakikada uçurdu. Nisan 1939'da, Dünya Fuarı için New York'a kesintisiz uçmayı denedi, ancak kötü hava koşulları onu Kanada'daki Miscou Adası'na inmeye zorladı. Bombardıman uçaklarının 1941'de daha zorlu bir görevi vardı: 7-8 Ağustos gecesi, Baltık Filosu'na ait on beş DB-3T uçağı, Berlin'e ilk Sovyet bombalarını attı.

Aeroflot'un havayolu şirketi

Savaştan sonra İlyushin, yolcu uçaklarına yöneldi. Pistonlu Il-12 ve Il-14, Aeroflot ve müttefiklerinin temel uçakları haline geldi ve Il-14, Doğu Almanya ve Çekoslovakya'da lisans altında üretildi. 1957'de dört turboprop motorlu Il-18 geldi ve Kokkinaki bu uçakla on üç dünya rekoru daha kırdı. İlk uçuşunu 8 Temmuz 1948'de gerçekleştiren Il-28 jet bombardıman uçağı, bin adet üretildi ve Çin'de Harbin H-5 olarak lisanssız kopyalandı; Kuzey Kore hala bu uçağı kullanıyor. 1963'te Il-62, Aeroflot'a kuyruk kısmına monte edilmiş dört motorlu uzun menzilli bir jet yolcu uçağı kazandırdı. 1976'daki Il-86 ise ülkenin ilk geniş gövdeli uçağıydı.

hava nakliye uçağı

İlyushin 1970'te emekli oldu ve büroyu 35 yıl boyunca yönetecek olan Genrikh Novozhilov'a devretti. İmza uçağı 1967'de başladı: Il-76, arka rampası ve camlı navigatör burnu olan, yüksek kanatlı dört jetli kargo uçağı, engebeli pistlere iniş için tasarlanmıştı. İlk uçuşunu 25 Mart 1971'de gerçekleştirdi ve o zamanlar Özbekistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde bulunan Taşkent'te üretildi. Yaklaşık 980 adet üretildi ve gövde, havadan yakıt ikmal uçağı (Il-78), A-50 radar uçağı, itfaiye uçağı ve uçan laboratuvar olarak kullanıldı. Modernleştirilmiş bir Il-76MD-90A şu anda Ulyanovsk'taki Aviastar'da üretiliyor. İlyushin'in kendisi sadece prototipler üretti; Seri üretim yapan fabrikalar gerisini halletti..

Yaptırımlar ve ikinci şanslar

Sovyetler Birliği'nin çöküşü ağır darbe vurdu. Il-96 geniş gövdeli ve Il-114 bölgesel turboprop uçakları çökmekte olan bir pazara girdi ve Taşkent'teki Il-114 üretim hattı 22 uçaktan sonra 2012'de durdu. Ilyushin, 2006 yılında Birleşik Uçak Şirketi'ne (United Aircraft Corporation) dahil edildi ve 2022'deki Ukrayna işgalinden bu yana AB, ABD, Kanada, Japonya ve Ukrayna yaptırımları altında kaldı. Yaptırımlar aynı zamanda şirkete ikinci bir şans da verdi. Rus parçalarından üretilen Il-114-300, 16 Aralık 2020'de ilk uçuşunu gerçekleştirdi, 17 Ağustos 2021'de Kubinka yakınlarında meydana gelen Il-112V askeri nakliye uçağının ölümcül kazasından sonra gecikti ve 5 Haziran 2026'da Rusya tip sertifikasını aldı.

Fabrikalar

• 39 Numaralı Havacılık Fabrikası (Menzhinsky) • Moskova — Büronun 1933'te kurulduğu yer; büronun Aralık 1940'a kadar burayı boşaltması gerekiyordu.
• Havacılık Fabrikası No. 18 · Kuibyshev (Samara) — Savaş boyunca ana Il-2 üreticisi; büro Ekim 1941'de buraya tahliye edildi.
• 240 No'lu Tesis (sonradan Strela) • Moskova — Nisan 1942'den itibaren büronun üretim üssü; İlyushin prototipleri burada üretildi.
• Uçuş test istasyonu · Ramenskoye (Zhukovsky)
• Taşkent Havacılık Üretim Birliği • Taşkent, Özbekistan — Il-76 ve Il-114 uçaklarını üretti.
• Voronezh Uçak Üretim Birliği (VASO) · Voronej — Il-86 ve Il-96'yı inşa etti
• Aviastar-SP · Ulyanovsk — Il-76MD-90A'yı üretiyor

İnsanlar

• Sergey İlyushin (1894–1977) • Kurucu ve genel tasarımcı — 1970 yılına kadar büroyu yönetti; üç kez Sosyalist Emek Kahramanı; Novodevichy Mezarlığı'na defnedildi
• Genrikh Novozhilov (1925–2019) · genel tasarımcı 1970–2005 — Il-76, Il-86 ve Il-96 dönemine öncülük etti
• Viktor Livanov • Genel tasarımcı 2005–2014
• Vladimir Kokkinaki (1904–1985) • 1935-1964 yılları arasında baş test pilotu olarak görev yaptı — 22 dünya rekoru kırdı, iki kez Sovyetler Birliği Kahramanı unvanını aldı, daha sonra FAI başkanı oldu.
• Sergey Kishkin ve Nikolai Sklyarov • VIAM metalürji uzmanları — Il-2'nin yük taşıyıcı zırh kabuğunu tasarladılar.
• Nikolai Kuimov • Test pilotu, Rusya Federasyonu Kahramanı — 17 Ağustos 2021'de Il-112V kazasında hayatını kaybetti.

Rekorlar ve ilkler

• Il-2: 36.183 adet üretildi, tarihin en çok üretilen askeri uçak tasarımı.
• Kokkinaki tarafından 20 Nisan 1936'da çift motorlu TsKB-26 uçağıyla gerçekleştirilen ilk takla hareketi.
• Sovyet havacılığının ilk resmi rekoru, 17 Temmuz 1936'da TsKB-26 uçağıyla yük taşıyarak elde edilen irtifa rekoru.
• DB-3 kapalı devre rekoru, Moskova–Sevastopol–Sverdlovsk–Moskova, 5.018 km, 28 Haziran 1937
• Moskva: Moskova'dan Spassk-Dalny'ye, 7.580 km, 24 saat 36 dakika, 27-28 Haziran 1938
• Il-18: 1958-1960 yılları arasında on üç irtifa, yük kapasitesi ve hız rekoru kırdı.
• Il-86: İlk Sovyet geniş gövdeli yolcu uçağı, 1976